Kalkulator BMI

Wskaźnik masy ciała dzieli masę ciała przez kwadrat wzrostu. W kilogramach i metrach to cały wzór; w funtach i calach potrzebny jest przelicznik, 703.

BMI = masa (kg) ÷ wzrost (m)² BMI = 703 × masa (lb) ÷ wzrost (in)²

Liczba 703 to przeliczenie jednostek, a nie poprawka. Funt to dokładnie 0,45359237 kg, a cal dokładnie 0,0254 m, więc 0,45359237 ÷ 0,0254² = 703,07. Przy liczeniu ręcznym zaokrągla się ją do 703; ten kalkulator używa dokładnych wartości, dlatego to samo ciało ma to samo BMI w obu systemach.

Zakres zdrowej masy ciała podany przy wyniku to przedział prawidłowej masy ciała przeliczony wstecz dla Twojego wzrostu: masy, przy których Twoje BMI wynosiłoby dokładnie 18,5 i dokładnie 24,9. Dlatego zakres zmienia się ze wzrostem, a granice kategorii pozostają stałe.

Ten stosunek ma prawie dwieście lat. Adolphe Quetelet opisał go po 1830 roku, badając proporcje „przeciętnego człowieka”, a fizjolog Ancel Keys nazwał go wskaźnikiem masy ciała w 1972 roku. Powstał do porównywania populacji; jako liczba przesiewowa dla jednej osoby zaczął być używany później.

To progi Światowej Organizacji Zdrowia dla dorosłych. Są takie same dla każdego dorosłego, bez względu na wiek i płeć, bo wzór nie uwzględnia ani jednego, ani drugiego. Ostatnia kolumna przelicza każdy przedział na masę ciała przy wzroście 175 cm.

Niższe progi działania dla populacji azjatyckich. Konsultacja ekspertów WHO z 2004 roku wykazała, że w wielu populacjach azjatyckich ryzyko zdrowotne związane z tkanką tłuszczową pojawia się przy niższych wartościach BMI, i zaproponowała 23 i 27,5 jako dodatkowe progi działań w zdrowiu publicznym. Dlatego niektóre krajowe wytyczne stosują niższe progi. Ten kalkulator stosuje międzynarodowe progi z tabeli.

• Wzrost w centymetrach. Wzór wymaga metrów: 70 ÷ 1,75² = 22,9, ale 70 ÷ 175² = 0,002.
• Pominięcie potęgowania wzrostu. 70 ÷ 1,75 = 40, czyli wynik w najwyższej klasie otyłości, dla ciała, którego BMI wynosi 22,9.
• Zaokrąglanie wzrostu na początku. Zaokrąglenie 1,75 m do 1,8 m przesuwa wynik z 22,9 na 21,6. Podnieś do kwadratu pełny wzrost i zaokrąglij dopiero wynik.
• Mieszanie systemów jednostek. Kilogramy idą w parze z metrami, a funty z calami. Przelicznik 703 należy wyłącznie do wersji w funtach i calach.
• Stosowanie tabeli dla dorosłych u dzieci i nastolatków. Młodych ludzi ocenia się na siatkach centylowych według wieku i płci, WHO lub CDC, bo prawidłowe BMI zmienia się w miarę wzrastania.
• Traktowanie progu jak wyroku. Przy 175 cm BMI 24,9 i BMI 25,1 dzieli około 0,6 kg. Progi są granicami dla populacji, a nie linią, którą przekracza Twoje zdrowie.
• Stosowanie BMI w ciąży. Zalecenia dotyczące przyrostu masy ciała w ciąży opierają się na BMI sprzed ciąży, a nie na pomiarze wykonanym w jej trakcie.

BMI to wskaźnik przesiewowy: szybki, bezpłatny i w przybliżeniu trafny dla większości dorosłych, ale nie jest diagnozą. Nie widzi:

• Składu ciała. Mięśnie są gęstsze od tłuszczu, więc osoba umięśniona może wypaść jako osoba z nadwagą, choć jest szczupła, a dorosły z małą masą mięśniową, na przykład wiele osób starszych, może wypaść w normie, mając więcej tłuszczu, niż sugeruje liczba.
• Miejsca, w którym gromadzi się tłuszcz. Tłuszcz brzuszny niesie większe ryzyko niż tłuszcz w innych miejscach, a BMI ich nie rozróżnia. Dlatego zwykle uzupełnia się go pomiarem obwodu talii.
• Całej reszty Twojego zdrowia. Wiek, płeć, pochodzenie etniczne, ciśnienie krwi, poziom cukru, cholesterol, sprawność i historia rodzinna zmieniają obraz, a żadne z nich nie wchodzi do wzoru.

Jeśli Twój wynik wypada poza normą albo mieści się w niej, a coś nadal Cię niepokoi, lekarz może zestawić tę liczbę z pomiarami, które w Twoim przypadku mają znaczenie.